Wydawca treści

Zasoby leśne

Powierzchnia Nadleśnictwa Antonin wynosi 19831,42 ha i jest to jednostka o wyjątkowo wysokiej lesistości – prawie 50% jej powierzchni zajmują lasy. Nadleśnictwo podzielono na 13 leśnictw i szkółkę leśną w Świecy, które podzielono w ramach 3 obrębów gospodarczych: Antonin, Moja Wola i Świeca

 

Powierzchnia drzewostanów nadleśnictwa Antonin pełniących następujące funkcje:

- rezerwaty przyrody 33,79 ha,

- lasy ochronne 9987,82 ha,

- lasy gospodarcze 9103,66 ha.

Drzewostany mogą mieć różną miąższość (objętość). Łączna miąższość drewna w drzewostanie to tzw. zapas, natomiast zasobność drzewostanu jest to zapas danego drzewostanu przeliczony na konkretną powierzchnię (najczęściej na 1 hektar). Zasobność wyrażamy w m³/ha. Wartość ta świadczy o możliwościach produkcyjnych drzewostanu.

Zapas i zasobność drzewostanów w poszczególnych obrębach nadleśnictwa:

Obręb

Zapas (m3)

Zasobność (m3/ha)

Obręb Antonin

1 516 501

243

Moja Wola

2 044 625

256

Świeca

1 039 586

240

Nadleśnictwo Antonin- zbiorczo

4 600 712

248

 

Średnia zasobność drzewostanów nadleśnictwa Antonin (248 m3 drewna na hektar) to wartość porównywalna dla średniej zasobności Lasów Państwowych ogółem (254m3/ha).

Wiek drzewostanów podaje się używając pojęcia klasy wieku. Rozkład klas wieku lasów nadleśnictwa Antonin przedstawia się następująco:

Klasa I (0-20 lat) i powierzchnie niezalesione: 14,6% powierzchni

Klasa II (21-40 lat): 22,5%

Klasa III (41- 60 lat):  24,9%

Klasa IV i starsze (61 lat i więcej): 38%

92,10% ogólnej powierzchni leśnej nadleśnictwa Antonin zajmują drzewostany, gdzie gatunkiem panującym jest sosna. By uznać dany gatunek za panujący wystarczy że zajmuje on co najmniej 50% powierzchni drzewostanu, ale w antonińskich lasach udział sosny jest znacznie większy i sięga aż 92%. Najczęściej tworzy ona lite (jednogatunkowe) drzewostany.

Wśród pozostałych gatunków najwięcej jest olszy czarnej (3,24% powierzchni leśnej), która występuje głównie w olsach, a także brzozy (2,25 %)i  dębu (1,43%). Pozostałe gatunki (świerk, buk, grab, jesion, klon jawor, modrzew) zajmują w udziale drzewostanów mniej niż 1 %.

Z uwagi na dominację sosny najczęściej spotykanym typem siedliskowym są siedliska borowe (zajmują niemal 83% powierzchni leśnej).

Wśród nich najczęstszy jest bór świeży (ok. 40% wszystkich siedlisk), czyli drzewostan sosnowy z niewielką domieszką brzozy, porastający siedliska umiarkowanie ubogie i raczej słabo uwodnione- wilgoć czerpią głowie z opadów. W runie borów świeżych znajdziemy wrzos pospolity, borówkę czarną i brusznicę oraz liczne gatunki mchów. Często możemy spotkać mrowiska.

Drugim najczęściej spotykanym typem siedliskowym jest bór mieszany wilgotny, który stanowi 24,5% siedlisk nadleśnictwa. Wilgotny - bo rośnie na terenach, gdzie zaznacza się wpływ wody gruntowej, np. w zagłębieniach terenu czy w pobliżu zbiorników wodnych. To także drzewostany sosnowe, rosnące na ubogich siedliskach, ale z nieco większym udziałem brzozy i świerka, spotkać można także dąb. W runie dominuje borówka czarna, paproć orlica zwyczajna, liczne mchy i trzęślica.

Siedliska lasowe (ze znacznie większym udziałem gatunków liściastych) zajmują łącznie ok. 12% powierzchni lasów nadleśnictwa. Wśród siedlisk lasowych w nadleśnictwie Antonin największą powierzchnię zajmują siedliska lasu mieszanego wilgotnego (9% powierzchni zalesionej). Są to drzewostany gdzie gatunkiem panującym jest nadal sosna, jednak znajdziemy w nich więcej brzozy, olszy czy dębu niż na siedliskach borowych. To dlatego, że porasta środowiska bardziej wilgotne i dość żyzne. Runo mieszanego lasu wilgotnego porasta mech płonnik, skrzyp leśny, szczawik zajęczy czy konwalijka dwulistna.

Olsy, czyli lasy porastające żyzne, podmokłe tereny porastają zajmują zaledwie 1,43% powierzchni zalesionej nadleśnictwa.

Należy podkreślić, że zdecydowana większość siedlisk nie wykazuje cech zniekształcenia- w 83,5% są to siedliska naturalne. Reszta to siedliska zniekształcone, czyli w niewielkim stopniu zmienione na skutek prowadzenia gospodarki leśnej, ingerencji w ściółkę leśną czy zmian w stosunkach wodnych. Brak jest natomiast siedlisk zdegradowanych czy silnie zdegradowanych, przekształconych i zdewastowanych.