Wydawca treści Wydawca treści

Pracowity okres za nami!

Wiosna to czas sadzenia i pielęgnacji młodego pokolenia lasu

Połowa maja, to w Nadleśnictwie Antonin czas zakończenia wiosennych odnowień. Odnosząc się do definicji, odnowienie lasu jest to wprowadzanie nowego pokolenia sztucznie bądź naturalnie na miejsce dotychczasowych drzewostanów usuniętych w toku użytkowania rębnego lub zniszczonych przez klęski żywiołowe. Łącznie odnowiono ok. 257 ha (to ponad 350 boisk piłkarskich!), z czego aż 30% stanowiły odnowienia naturalne. Ponad 150 ha zostało wprowadzone sztucznie w tym prawie 50 ha zostało zasiane.

Lokalni leśnicy zaopatrzeni w wyselekcjonowany jakościowo materiał sadzeniowy, pochodzący ze szkółki leśnej w Świecy posadzili prawie 500 000 sztuk sosny zwyczajnej oraz niewiele ponad 400 000 sztuk gatunków liściastych, w których dominującą część zajmują brzoza brodawkowata, dąb szypułkowy oraz dąb bezszypułkowy. Największą ilość młodego pokolenia wprowadzono w Leśnictwie Kałkowskie.

Wysoki udział odnowień naturalnych w Nadleśnictwie Antonin – nieco ponad 80 ha jest zdecydowanie powodem do dumy. Takie odnowienie wymaga dużego zaangażowania, doświadczenia oraz znajomości drzewostanów. Leśnicy nie mogą jednak pozwolić sobie na odpoczynek, gdyż powoli zaczyna się okres pielęgnacji. Nasuwa się pytanie czym tak naprawdę jest pielęgnacja lasu?

Jest to najważniejsza oraz najbardziej pracochłonna czynność wykonywana od momentu posadzenia lasu, aż do okresu jego dojrzałości. Możemy podzielić ją na: pielęgnację gleby, czyszczenia wczesne oraz czyszczenia późne. Pielęgnacja gleby obejmuje zabiegi spulchniania gleby, zwalczania chwastów, poprawiania formy drzew oraz w przypadku odnowień naturalnych przerzedzania zbyt gęstych części samosiewów. Czyszczenia wczesne są prowadzone w młodych drzewostanach zwykle przed osiągnięciem przez nie zwarcia. Głównym celem czyszczeń wczesnych jest regulacja składu gatunkowego drzewostanu i usunięcie drzew wadliwych (chorych, osłabionych, zbyt szybko rosnących). Dokonuje się wtedy selekcji negatywnej polegającej na usuwaniu drzew niepożądanych w drzewostanie. Czyszczenia późne prowadzone są w młodych drzewostanach po osiągnięciu przez nie zwarcia i zróżnicowaniu pozycji biosocjalnych drzew, mają charakter selekcji negatywnej. Celem czyszczeń późnych jest rozluźnienie zwarcia, zahamowanie wzrostu bądź usunięcie drzew niepożądanych w drzewostanie (drzewa wadliwe, rozpieracze).

W Nadleśnictwie Antonin 850 ha zostało objęte zabiegami pielęgnacyjnymi. Na powierzchni ponad 550 ha zaplanowano wykonanie zabiegów przygotowania gleby oraz zwalczania chwastów. Czyszczeniem wczesnym objęte zostanie prawie 120 ha, natomiast czyszczeniem późnym około 20 % więcej tj. nieco ponad 140 ha.

Podsumowując, leśnicy wkładają ogrom pracy w odnowienia oraz pielęgnację lasu. Wszystko po to, aby docelowy drzewostan wyróżniał się jak najlepszą jakością i kondycją zdrowotną.


Hodowla lasu

Jednym z celów gospodarki leśnej w Nadleśnictwie Antonin jest podwyższenie jakości i odporności lasów oraz produkcja najwyższej jakości surowca drzewnego.

Dbałość o realizację tych celów zaczyna się już na etapie zakładania upraw leśnych z sadzonek wyhodowanych z nasion zebranych z najlepszych drzew i drzewostanów. Sadzonki produkowane są we własnej szkółce „Świeca” na łącznej powierzchni produkcyjnej 5,45 ha. Rocznie produkuje się około 2 mln sadzonek, a nadmiary sprzedaje się prywatnym właścicielom lasów oraz innym nadleśnictwom. Szkółka leśna zaopatruje w materiał sadzeniowy na coroczną wiosenną akcję odnowieniową. Podstawowym gatunkiem wprowadzanym na uprawy leśne jest sosna zwyczajna, z uwagi na występowanie na terenie naszego nadleśnictwa optymalnych siedlisk dla tego gatunku. Inne to: brzoza brodawkowata, świerk pospolity, dęby rodzime, buk zwyczajny, olsza czarna oraz gatunki tzw. biocenotyczne, użyźniające siedliska czyli: grab zwyczajny, lipa drobnolistna, klony, jesion wyniosły, wiązy. W ostatnich latach wprowadza się również wiele gatunków owocodajnych i miododajnych, aby poprawić warunki bytowania ptaków i owadów żywiących się tym pokarmem. Tym samym zwiększa się bioróżnorodność danego obszaru lasu.

 

Leśnicy ułatwiają naturalną wymianę pokoleń roślinności leśnej poprzez odpowiednie zabiegi:

1. Obserwując procesy zachodzące w naturze leśnicy wiedzą, kiedy rozpocząć cięcia starego drzewostanu, aby ułatwić rozwój i wzrost nowego pokolenia. Można stwierdzić, że leśnicy pomagają przyrodzie, przyspieszają nieco proces zastępowania starego pokolenia nowym. Stopniowo w miejsce starych drzew pojawiają się nowe siewki lub sadzonki. W naszym nadleśnictwie sporą część upraw stanowią samosiewy. Aby ułatwić ten samoistny proces spulchnia się ziemię pod przyszłym drzewostanem przed okresem spodziewanego obsiewu. Resztę powierzchni, z których wycięto stary las odnawia się sztucznie, w ciągu maksymalnie 5 lat.

2. W pierwszych latach istnienia uprawy podstawowe zabiegi hodowlano – ochronne to niszczenie chwastów i ochrona drzewek przed zgryzaniem przez zwierzynę. W miarę potrzeb przerzedza się młody drzewostan. Unika się w ten sposób niepotrzebnej konkurencji pomiędzy poszczególnymi sadzonkami o wodę i światło. Wzmacnia to pozostające drzewka i przyspiesza ich wzrost.

3. W fazie młodnika (około 10-25 lat), kontynuuje się zabiegi pielęgnacyjne, polegające na usuwaniu drzew chorych, osłabionych i przeszkadzających.

4. W kilkudziesięcioletnich drzewostanach prowadzi się tzw. trzebieże wczesne i późne. Polega to na tym, że wybiera się osobniki, które mają stanowić trzon drzewostanu już do końca jego istnienia i wycina się drzewa, które mają negatywny wpływ na ich wzrost i rozwój.